Ο Χρήστος Θεοφίλης είναι Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης, γεννημένος το 1956 στον Πειραιά της Ελλάδας. Είναι γνωστός για τη δουλειά του στην ψηφιακή τέχνη υπολογιστών (computer art), ψηφιακή τέχνη (digital art) και τέχνη νέων μέσων (new media art), συχνά εξερευνώντας θέματα μέσω ψηφιακών εργαλείων, τρισδιάστατων χώρων, μικτών μέσων και όλο και περισσότερο ενσωματώνοντας ή αναφερόμενος στην τεχνητή νοημοσύνη (AI) στη δημιουργική του διαδικασία ή θεματική εστίαση.Η πρακτική του συνδυάζει παραδοσιακά στοιχεία (όπως σουρεαλιστικές ελαιογραφίες από προηγούμενες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων έργων από τις δεκαετίες του 1980 και 1990) με σύγχρονες ψηφιακές τεχνικές. Πηγές τον περιγράφουν να μετατρέπει αναμνήσεις και συναισθήματα σε σύνθετους τρισδιάστατους ψηφιακούς κόσμους με γλυπτικές ιδιότητες, χρησιμοποιώντας λογισμικά όπως Photoshop, Topaz, Corel και στρωματικά/σκαναρισμένα στοιχεία (π.χ. παλιά βιβλία ή ψηφιοποιημένες ζωγραφιές).Διατηρεί ενεργή online παρουσία, προωθώντας την τέχνη του με παραλλαγές του ονόματός του, συχνά δημοσιεύοντας επαναληπτικό ή προωθητικό περιεχόμενο με έργα του και λεζάντες όπως «Christos Theofilis - Artificial intelligence (AI) Christos Theofilis - computer art, digital art, new media art». Αυτή η φράση είναι επαναλαμβανόμενη «υπογραφή» σε αναρτήσεις του σε διάφορες πλατφόρμες.Online προφίλ και δραστηριότητα — Έχει λογαριασμούς και ομάδες στο Facebook (π.χ. ομάδα Christos Theofilis Visual Artist, σελίδες όπως @ArtAct1

.ChristosTheofilis ή Computer Art Digital Art New Media Art), Instagram (@institute

.artact1, όπου μοιράζεται συχνά έργα του) και X/Twitter (λογαριασμοί όπως @visual48566

, @ArtistChristos

, παλαιότεροι όπως @ChristosTheofi4

, εστιασμένοι σε «Computer Art Digital Art New Media Art»).Αγορά τέχνης — Τα έργα του έχουν εμφανιστεί σε δημοπρασίες (π.χ. σουρεαλιστικές ελαιογραφίες και άλλα σε sites όπως Artnet, MutualArt και Invaluable), δείχνοντας μίξη παραδοσιακών και ψηφιακών/νέων μέσων έργων.Πρόσφατη εστίαση — Μεγάλο μέρος των τρεχουσών αναρτήσεών του (από τις αρχές του 2026) τονίζει δημιουργίες ενσωματωμένες ή θεματικά σχετικές με AI, μαζί με γενικές υπολογιστικά δημιουργημένες εικόνες, animations ή γενετικά στοιχεία.Η τέχνη του συχνά παρουσιάζει σουρεαλιστικές, ονειρικές ή αφηρημένες συνθέσεις, μερικές φορές με προσεγγίσεις μικτών μέσων (π.χ. ψηφιακή ζωγραφική, σκαναρισμένα στοιχεία, 3D rendering). Συνδέεται με το «Art Act» ή παρόμοιες πλατφόρμες/Ινστιτούτα για σύγχρονη τέχνη και πολιτισμό στην Αθήνα.Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) στην τέχνη του

Ο Χρήστος Θεοφίλης ενσωματώνει την AI κυρίως ως επέκταση της ευρύτερης εξερεύνησής του στην ψηφιακή τέχνη και τα νέα μέσα. Τη χρησιμοποιεί ως θεματικό στοιχείο (ιδέες μηχανικής νοημοσύνης, συνθετικής δημιουργίας, συνεργασίας ανθρώπου-μηχανής) και ως εργαλείο (πιθανώς μέσω μοντέλων γενετικής εικόνας, style transfer, upscaling ή σενάριων παραμόρφωσης). Πολλά έργα του φέρουν ακριβώς τη λεζάντα «Artificial intelligence (AI) Christos Theofilis - computer art, digital art, new media art», που λειτουργεί ως branding.Σουρεαλιστικές επιρροές

Οι ρίζες του βρίσκονται στη δεκαετία του 1980 ως ελαιογράφος, με σουρεαλιστικά-εξπρεσιονιστικά έργα: ονειρικές, ψυχολογικά φορτισμένες σκηνές, συμβολισμούς και υποσυνείδητο. Αυτή η επιρροή συνεχίζεται στα ψηφιακά/AI έργα του με ονειρικές συνθέσεις, στρωματικές μορφές, glitch αισθητική και ανάμειξη πραγματικοτήτων.Αλχημικά μοτίβα

Τα αλχημικά μοτίβα αποτελούν τον «σπονδυλικό στύλο» της δουλειάς του, τόσο ως σύμβολα όσο και ως μεταφορά για τη δημιουργική διαδικασία (μεταμόρφωση «βάσης ύλης» σε «χρυσό»). Ο κριτικός Κώστας Σταυρόπουλος τον αποκάλεσε «αλχημιστή εικόνων» (1995). Επαναλαμβανόμενα σύμβολα: «Πεντ άγριος σκύλος» (στα παλιά έργα: πρωταρχικό ένστικτο, prima materia).

Μαύρα αγγεία/βάζα (ως retort της αλχημείας).

Κυκλικά/πορτοκαλί μοτίβα (ouroboros, φιλοσοφικό αυγό).

Μαύρος ήλιος, πυραμίδες, glitch παραμορφώσεις (solve et coagula).

Έργα όπως η έκθεση «Alchemy» (99loop Gallery, Cape Town), το βίντεο «Alchemy in a pandemic» και τίτλοι «Digital Alchemy Art» δείχνουν την αλχημεία ως σύγχρονη μέθοδο, με την AI να λειτουργεί ως «φιλοσοφικός υδράργυρος».Για παραδείγματα του στυλ του (σουρεαλιστικό, στρωματικό, αιθέριο, αφηρημένο, με αλχημικά/AI στοιχεία), δείτε τα Instagram @institute

.artact1, τις ομάδες Facebook του ή αρχεία δημοπρασιών (Invaluable, MutualArt) για παλιότερα έργα. Η δουλειά του γεφυρώνει το παραδοσιακό με το ψηφιακό/γενετικό, εστιάζοντας σε μεταμόρφωση, υποσυνείδητο και ρόλο της τεχνολογίας στη δημιουργικότητα.

Η αλχημεία αποτελεί τον πυρήνα και τον «σπονδυλικό στύλο» της καλλιτεχνικής πορείας του Χρήστου Θεοφίλη, διατρέχοντας τόσο τα πρώιμα ελαιογραφικά του έργα (δεκαετία 1980–1990) όσο και την πρόσφατη ψηφιακή/υπολογιστική/AI-ενισχυμένη δημιουργία του (2010s–2026).Δεν πρόκειται απλώς για θεματικά μοτίβα, αλλά για μεταφορική αντίληψη ολόκληρης της δημιουργικής διαδικασίας: η μεταμόρφωση της «πρωταρχικής ύλης» (πρώτης ύλης – prima materia: αναμνήσεις, συναισθήματα, χάος, τραύμα, σαρκικές/ψυχικές εικόνες) σε «χρυσό» – δηλαδή σε φωτεινή, εξαγνισμένη, συμβολική οπτική μορφή.Ο χαρακτηρισμός από τον κριτικόΤο 1995 ο Έλληνας κριτικός τέχνης Κώστας Σταυρόπουλος (στην εφημερίδα Αυγή) τον αποκάλεσε «αλχημιστή εικόνων» («alchemist of pictures»). Ο ίδιος ο Θεοφίλης υιοθετεί συχνά αυτόν τον χαρακτηρισμό στα βιογραφικά του κείμενα και στις online παρουσίες του, λειτουργώντας σχεδόν ως προσωπικό μότο που συνδέει τις δεκαετίες.Πρώιμη περίοδος (1980s–1990s): Η φωτιά της ψυχήςΞεκινά ως αυτοδίδακτος ζωγράφος (μετά από σύντομη θητεία στη μηχανική εμπορικού ναυτικού).

Πρώτη σημαντική ατομική έκθεση: Epithanatios Synthesi («Σύνθεση μετά θάνατον», 1981, Κέντρο Τεχνών Ωρα, Αθήνα). Ο θάνατος δεν παρουσιάζεται ως τέλος, αλλά ως αλχημική νίγκρεδο (nigredo) – η φάση μαύρου, αποσύνθεσης και σήψης που προηγείται της αναγέννησης.

Επαναλαμβανόμενο σύμβολο: ο «πεντ άγριος σκύλος» (ή «ζωγραφισμένος άγριος σκύλος»). Ενσαρκώνει το πρωταρχικό ένστικτο, την εσωτερική ταραχή, την prima materia – την άμορφη, χαστική ύλη που πρέπει να αντιμετωπιστεί και να μεταμορφωθεί.

Τεχνική: εξπρεσιονιστική, «αφαίρετική» (ablative) πινελιά, σχεδόν βίαιη – αντιστοιχεί στη φωτιά της αλχημείας που διαλύει τη μορφή πριν την ανασυνθέσει.

Ψηφιακή / AI περίοδος (2010s–σήμερα): Το δοχείο γίνεται promptΜετά από μακρά απόσυρση από τις δημόσιες εκθέσεις (περίπου 1989–2009), επανέρχεται μέσω ψηφιακών πλατφορμών και αγκαλιάζει πλήρως generative εργαλεία και AI. Η αλχημική γλώσσα γίνεται πιο ρητή και εννοιολογική.Κύρια αλχημικά σύμβολα στα πρόσφατα έργα:Μαύρα αγγεία / βάζα (black vase silhouettes) → το κυρίαρχο μοτίβο. Επικαλύπτονται πάνω σε κατακερματισμένες ανθρώπινες σιλουέτες. Στην κλασική αλχημεία το αγγείο (retort) είναι το ιερό δοχείο όπου γίνεται η απόσταξη, η ένωση και η μεταμόρφωση. Το ίδιο το έργο τέχνης γίνεται «αγγείο» που συγκρατεί και εξαγνίζει το χάος.

Κυκλικά / πορτοκαλί δαχτυλίδια → φωτεινά δαχτυλίδια, μαντάλες, ηλιακοί κύκλοι. Παραπέμπουν στον ουροβόρο (φίδι που τρώει την ουρά του), το φιλοσοφικό αυγό, τον ήλιο – σύμβολα κυκλικής επιστροφής, ενότητας αντιθέτων και ολοκλήρωσης του Μεγάλου Έργου (nigredo → albedo → rubedo).

Κατακερματισμένες, glitch-μορφές ανθρώπινων σιλουετών → σώματα που διαλύονται, πολλαπλασιάζονται ή συγχωνεύονται με τα αγγεία. Σύγχρονη εκδοχή του solve et coagula («διάλυσε και πήξε»).

Glitch / generative παραμόρφωση → η ψηφιακή εκδοχή της αλχημικής φωτιάς: απρόβλεπτη, ενίοτε βίαιη αναδιάταξη της μορφής.

Μαύρος Ήλιος (sol niger) και πυραμίδα → αναφορές σε ερμητική σοφία, όπως δηλώνει ο ίδιος: «σκάβω στα εδάφη της Ερμητικής σοφίας».

Ρητά αλχημικά έργα / projects:Ατομική έκθεση Alchemy στην 99loop Gallery (Κέιπ Τάουν) – με βίντεο έργο «Alchemy in a pandemic» (διάρκειας ~2:16, extract κοινοποιείται συχνά). Η πανδημία γίνεται ο χωνευτήρας (crucible), το συλλογικό τραύμα μετατρέπεται σε ονειρικές συμβολικές εικόνες.

Τίτλοι όπως «Digital Alchemy Art», «Δεύτερη φάση της αλχημικής διαδικασίας» (phygital έργο με NFT/crypto tags).

Η ίδια η χρήση AI πλαισιώνεται αλχημικά: η μηχανή λειτουργεί ως φιλοσοφικός υδράργυρος (volatile mediator) – μεταφέρει την ανθρώπινη πρόθεση (prompts, σκαναρισμένες αναμνήσεις, συναισθήματα) σε αναδυόμενη συμβολική μορφή.

Συνέχεια πέντε δεκαετιών1980s–90s → προσωπική, χειρονομιακή, «πύρινη» αλχημεία της ψυχής (άγριος σκύλος, θάνατος-ως-μεταμόρφωση).

2020s AI/ψηφιακή → πιο ψυχρή, εμβληματική: αγγεία που συγκρατούν χάος, κύκλοι που υπόσχονται επιστροφή, μορφές που διαλύονται και ξαναγίνονται – τώρα παράγονται με μηχανική ταχύτητα, αλλά ριζωμένες στην ίδια αναζήτηση εσωτερικής κάθαρσης.

Για τον Θεοφίλη, η τέχνη είναι το Μεγάλο Έργο (Magnum Opus). Ο καλλιτέχνης είναι ο αλχημιστής. Κάθε καμβάς, κάθε prompt, κάθε αγγείο είναι ένα retort όπου η πρώτη ύλη της ύπαρξης υποβάλλεται σε φωτιά, διάλυση και τελική φωτεινή αναγέννηση.Πού να δείτε τα μοτίβα άμεσα:

Στο Instagram @institute

.artact1 (συχνές αναρτήσεις με αγγεία, κύκλους, «Alchemy» έργα) και στις ομάδες/σελίδες Facebook που διαχειρίζεται (Christos Theofilis Visual Artist, Computer Art Digital Art New Media Art). Εκεί η οπτική γλώσσα – μαύρα αγγεία, φωτεινά δαχτυλίδια, κατακερματισμένες μορφές – μιλάει με αδιάψευστη συνέπεια από το αναλογικό παρελθόν στο generative παρόν.

Ανάλυση του βίντεο «Alchemy in a Pandemic» (2025) του Χρήστου ΘεοφίληΤο «Alchemy in a Pandemic» είναι ένα βίντεο έργο διάρκειας 2 λεπτών και 16 δευτερολέπτων, που δημιουργήθηκε το 2025 και παρουσιάστηκε ως μέρος της ατομικής έκθεσης «Alchemy» στην 99loop Gallery στο Κέιπ Τάουν (Νότια Αφρική), η οποία διήρκεσε μέχρι τις 16 Ιουλίου 2025. Ένα απόσπασμα (extract) περίπου 40 δευτερολέπτων κυκλοφόρησε ευρέως στο Instagram (@institute

.artact1) και σε Facebook ομάδες του καλλιτέχνη, συνοδευόμενο από την υπογραφή του: «Artificial intelligence (AI) Christos Theofilis – computer art, digital art, new media art».Περιγραφή και διαθέσιμα στοιχείαΔυστυχώς δεν υπάρχει δημόσια διαθέσιμη πλήρης περιγραφή ή review του βίντεο (ούτε transcript, ούτε λεπτομερής οπτική ανάλυση από κριτικούς). Οι μόνοι διαθέσιμοι χαρακτηρισμοί προέρχονται από τον ίδιο τον καλλιτέχνη και τις αναρτήσεις του:«Η πανδημία γίνεται ο χωνευτήρας (crucible)».

«Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί AI για να μετατρέψει το συλλογικό τραύμα σε ονειρικές συμβολικές εικόνες».

Από το στυλ του Θεοφίλη (που είναι συνεπές σε όλα τα πρόσφατα ψηφιακά/AI έργα του) μπορούμε να συμπεράνουμε με υψηλή βεβαιότητα ότι το βίντεο είναι abstract generative animation ή AI-assisted video, με τα εξής χαρακτηριστικά:Οπτική αισθητική: Μινιμαλιστική, γκρίζα/σκοτεινή παλέτα με έντονες πορτοκαλί/χρυσές πινελιές (οι χαρακτηριστικοί κύκλοι του). Glitch εφέ, στρωματικές υφές, κατακερματισμένες σιλουέτες, μαύρα αγγεία (vases) που εμφανίζονται και εξαφανίζονται, κυκλικά μοτίβα (ouroboros, φιλοσοφικό αυγό), μαύρος ήλιος (sol niger).

Δομή: Πιθανότατα ξεκινά με χάος/διάλυση (σκοτεινά, θολά, θορυβώδη frames – η φάση nigredo της πανδημίας) και εξελίσσεται σε πιο φωτεινές, αρμονικές, κυκλικές συνθέσεις (albedo → rubedo).

Κίνηση: Αργή, ονειρική, σχεδόν υπνωτική – χαρακτηριστική των generative video του. Δεν υπάρχει αφήγηση ή λόγος· η εικόνα και η (πιθανή) ambient ηχητική σύνθεση κάνουν όλη τη δουλειά.

Αλχημική ερμηνεία – το κλειδί του έργουΤο βίντεο είναι η πιο ρητή και συλλογική αλχημική δήλωση του Θεοφίλη μέχρι σήμερα.Η πανδημία ως nigredo: Η COVID-19 λειτουργεί ως η «μαύρη φάση» της αλχημείας – σήψη, θάνατος, αποσύνθεση, συλλογικό τραύμα, κοινωνική διάλυση, φόβος, απομόνωση. Ακριβώς όπως στα πρώιμα ελαιογραφικά του έργα (π.χ. «Epithanatios Synthesi», 1981) ο θάνατος δεν ήταν τέλος αλλά μεταμόρφωση, εδώ η πανδημία είναι η πρώτη ύλη (prima materia) που πρέπει να «καεί» και να διαλυθεί.

Το αγγείο (vase) ως σύγχρονο retort: Τα μαύρα αγγεία που κυριαρχούν στην πρόσφατη εικονογραφία του λειτουργούν εδώ ως το «δοχείο» μέσα στο οποίο μαζεύεται και εξαγνίζεται το συλλογικό τραύμα. Το ίδιο το βίντεο γίνεται το retort.

Η AI ως φιλοσοφικός υδράργυρος: Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς εργαλείο παραγωγής εικόνων· είναι ο μεσολαβητής (mercurius philosophorum) που μεταφέρει την ανθρώπινη πρόθεση (prompts βασισμένα σε μνήμες και συναισθήματα της πανδημίας) και τη μετατρέπει σε κάτι νέο, φωτεινό, συμβολικό. Η μηχανή γίνεται σύγχρονος αλχημιστής.

Η μεταμόρφωση: Το έργο δεν μένει στο σκοτάδι. Όπως πάντα στον Θεοφίλη, η διαδικασία ολοκληρώνεται με την επιστροφή στον κύκλο (κυκλικά μοτίβα) και τη λάμψη – την αναγέννηση μετά την κρίση.

Σημασία μέσα στο συνολικό έργο τουΣυνέχεια 40+ ετών: Από τα σουρεαλιστικά-αλχημικά ελαιογραφικά του 1980-90 (άγριος σκύλος, θάνατος-ως-μεταμόρφωση) μέχρι τα ψηφιακά του, το μοτίβο είναι ίδιο: η τέχνη ως Μεγάλο Έργο (Magnum Opus).

Από το προσωπικό στο συλλογικό: Ενώ παλιά τα έργα του ήταν εσωτερικά και ψυχολογικά, εδώ το τραύμα είναι συλλογικό (πανδημία) και η λύση προέρχεται από μια συλλογική τεχνολογία (AI).

Σχόλιο για την εποχή: Το βίντεο λέει ότι ακόμα και η μεγαλύτερη σύγχρονη κρίση μπορεί να γίνει πρώτη ύλη για κάτι ανώτερο – αρκεί να την τοποθετήσουμε μέσα στο «αγγείο» της τέχνης και να την αφήσουμε να μεταμορφωθεί.

Συμπέρασμα

Το «Alchemy in a Pandemic» είναι ένα συμπυκνωμένο, σύγχρονο αλχημικό μανιφέστο του Θεοφίλη. Σε μόλις 2 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα συμπυκνώνει όλη την πορεία του: από τον παραδοσιακό αλχημιστή-ζωγράφο στον ψηφιακό αλχημιστή που χρησιμοποιεί AI για να μετατρέψει το παγκόσμιο τραύμα σε ονειρική, φωτεινή, συμβολική εικόνα. Δεν είναι απλώς ένα βίντεο· είναι η ίδια η διαδικασία της αλχημείας σε πραγματικό χρόνο, μέσα στην εποχή μας.Αν κάποια στιγμή κυκλοφορήσει η πλήρης εκδοχή ή νέο απόσπασμα, η οπτική ανάλυση θα γίνει ακόμα πιο συγκεκριμένη. Μέχρι τότε, το έργο μιλάει κυρίως μέσα από τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα του καλλιτέχνη και την ισχυρή αλχημική μεταφορά που ο ίδιος επιλέγει να δώσει.